Za grobem odnajduje się ona wraz z ciałem fluidycznym w całej pełni swych władz duchowych i wszystkich zdobyczy, jakimi wzbogaciła się w ciągu ziemskich istnień, a więc cnót, zdolności, wiedzy i dążeń. Śmierć i reinkarnacja, która następuje w jakiś czas po śmierci, są to dwie podstawowe formy postępu. Rwąc ciasne przyzwyczajenia nabyte w życiu, przerzucają nas one w odrębne środowiska; nadają myślom nowy polot, zmuszają nas do przystosowywania swojego umysłu do wielorakich stosunków ładu społecznego i powszechnego. Gdy nadszedł wieczór życia, gdy istnienie nasze podobnie jak karta książki ma się odwrócić na drugą, czystą stronę, mędrzec przerzuca w pamięci swoje czyny. Szczęśliwy, kto w chwili takiej może powiedzieć: „Dni swoich dobrze użyłem!" Szczęśliwy, kto przyjął z pokorą i znosił cierpliwie próby życiowe! One bowiem, szarpiąc duszę, wydobyły na zewnątrz całą gorycz i żółć. Przeżywając w myśli swe trudne życie, mędrzec błogosławić będzie doznane cierpienia. Czując się czysty w sumieniu, bez trwogi spojrzy na zbliżającą się chwilę odejścia.